Mijn liefde voor honden begon al vroeg. Toen mijn opa en oma hun eerste Groenendaeler kregen ergens in de jaren 80, wist ik al dat ik ook zo’n hond wilde. Op mijn 18e kwam mijn eerste eigen hond, een Groenendaeler. Ik was actief was op shows en met al mijn honden deed ik aan verschillende hondensporten. Al snel groeide mijn interesse in de richting van hoe honden leren en hoe ik anderen daarbij kon helpen. Daarom volgde ik de opleiding kynologisch instructeur en ben ik gaan les geven op verschillende hondenscholen. In de loop der jaren kwamen er meer honden bij, waaronder in 2020 eindelijk mijn langgewenste Schipperke, helaas is hij maar vijf jaar oud geworden door een door teken overdraagbare parasiet.
Met mijn Schipperke maakte ik kennis met een andere manier van samenwerken met je hond: ik volgde een opleiding dierondersteunde interventies en zette mijn hond in op een woongroep voor jongeren met een autismespectrum stoornis en bij mensen met dementie. Later kreeg ik de kans om te gaan werken voor een stichting waar we honden koppelde aan een medewerker in de zorg voor mensen met dementie, een hele leerzame periode.
Nu richt ik mij vooral op het opleiden van psychosociale hulphonden samen met hun eigenaren en begeleid ik als gedragstherapeut mensen bij het omgaan met ongewenst gedrag van hun hond.
